هیچ‌کس نمی‌تواند به‌طور مداوم جهت بازار را درست پیش‌بینی کند. به همین دلیل، به‌جای شرط‌بندی روی یک دارایی، توازن میان چند دارایی با رفتار متفاوت، راه عاقلانه‌تری است.
طلا و سهام اغلب در شرایط مختلف اقتصادی رفتار متفاوتی نشان می‌دهند؛ وقتی یکی ضعیف است، دیگری ممکن است قوی باشد. نگه‌داشتن هر دو، نوسان کل پرتفوی را کم می‌کند، بی‌آنکه لزوماً بازده بلندمدت را قربانی کنید.
به این دو می‌توان یک «موتور بازده» اضافه کرد: استراتژی‌هایی مثل کاوردکال که به‌جای تکیه بر جهت بازار، از نوسان درآمد ثابت می‌سازند. ترکیب طلا (نگهدارندهٔ ارزش)، سهام (رشد بلندمدت) و کاوردکال (درآمد منظم)، یک پرتفوی متوازن‌تر می‌سازد.
نکتهٔ پایانی: نسبت‌ها را هر از گاهی به حالت هدف بازگردانید. اگر سهم طلا خیلی بزرگ شد، بخشی را بفروشید و در دارایی عقب‌مانده سرمایه‌گذاری کنید. این انضباطِ ساده، در بلندمدت از هر پیش‌بینیِ هوشمندانه‌ای ارزشمندتر است.